Sponsoractie: 92 kilo­meter afzien op grote hoogte

David Röell loopt de bal uit zijn broek voor Stichting Zaadbalkanker

Als voormalig programmamanager bij een groot internationaal softwarebedrijf was David (58) een man van de grote lijnen én de details. Een stevige uitdaging ging hij niet uit de weg. Daarnaast heeft hij een passie voor het lopen van extreme afstanden in de bergen. Zaadbalkanker werd bij hem ontdekt toen hij in Frankrijk trainde voor een ultra trail. “Een liesblessure dacht ik, maar het bleek een tumor.”

Enkele maanden geleden begonnen we het zo met het ervaringsverhaal van David Röell. Hij vertelde onder meer dat hij twaalf weken na zijn laatste chemotherapie alweer op, of misschien zelfs boven, zijn oude niveau kon sporten. In een aantal columns heeft David nog meer over zichzelf en zijn denkwijze uit de doeken gedaan. Dat hij een stevige uitdaging niet uit de weg gaat, staat voor ons wel vast. Op vrijdag 24 juni staat de volgende ‘uitdaging’ gepland. Dan loopt hij de Marathon du Mont Blanc: 92 km met 6330 hoogtemeters. En voor die prestatie zamelt hij geld in. De volledige opbrengst gaat naar Stichting Zaadbalkanker.

Wat maakt deze marathon voor jou bijzonder?

““Hier is het voor mij allemaal begonnen in 2015, het was mijn eerste. Het jaar daarvoor liep ik maximaal 6 kilometer: een half uurtje vol gas, daarna was het klaar. Rennen op de weg vond ik oersaai! Op een marathon zou je mij niet aantreffen, zelfs niet op een halve. Tot ik kennis maakte met ultra trail running. Een manier van lopen die me wél aansprak. Wandelen in de bergen vond ik namelijk heerlijk, dat kon ik een hele dag blijven doen. Een ultra trail lopen is het maken van een langere wandeling met iets meer tempo. Hier is geen focus op een PR, geen focus op een finish, maar het genieten van het ‘onderweg zijn’. De prestatie is de lengte van de wandeling, en de beloning is het uitzicht. In 2015 ging ik dus in één jaar van slechts 6 kilometer naar (toen nog) 82 kilometer met 6.400 hoogtemeters. En het ging me niet slecht af.”

Welke mentale omslag heeft het opgeleverd?

“Ik liep die 82 kilometer met het idee: ‘we zien wel waar het schip strandt’. Ik liep toen ook voor een goed doel en had als stok achter de deur circa 300 familieleden, vrienden en collega’s om sponsoring gevraagd. Desondanks was ik verbaasd mijzelf na zo’n 22 uur over de finish te treffen. Ik had niet gedacht dat ik dat zou kunnen. Ik voelde mij euforisch (van de endorfinen) en verwonderd. Hoe bizar was dit? De mentale omslag kwam kort daarna: als ik dacht dat ik dit niet kon, wat denk ik allemaal nog meer dat ik niet kan? Wat zijn mijn beperkende overtuigingen waardoor ik het niet eens probeer? Waar ben ik eigenlijk bang voor? Falen, een stomme indruk maken? Mag ik met al mijn kennis en ervaring geen onzinnige fouten meer maken? Ik heb het allemaal overboord gegooid en ik ben met mijn beperkende overtuigingen gaan experimenteren. Wat Wim Hof deed dat kon ik ook niet. Een jaar later dipte ik zonder problemen 5 minuten in een wak – en stapte er weer uit. Niet omdat het niet meer ging, maar omdat langer mij onverstandig leek. Een omslag van de zogenaamde ‘fixed mindset’ (ik kan het niet) naar een ‘growth mindset’ (ik kan het nú nog niet). Als ik dit wil, welke vaardigheden moet ik mij eigen maken en hoe pak ik dat aan? Ik ging op zoek naar meer avontuur. Op mijn 50ste dacht ik dat dat het begin van het einde was, vanaf mijn 50ste zou het immers alleen nog maar sneller bergafwaarts gaan? Op mijn 52ste ontdekte ik dat het niet het begin van het einde was, doch slechts het einde van het begin. Ik was op de verticale kilometer zelfs 10 procent sneller dan in mijn studententijd! Als dit mijn midlife crisis was, dan is het goede nieuws dat ik 104 jaar word 😉.”

Voorbereidingsloop van David op Madeira

Finish van David op Madeira

Is dit wel gezond?

“Laatst kreeg ik de vraag of het lopen van dit soort trails wel gezond is? Nee, absoluut niet. Doe niet zoals ik. Waarom ik dit doe en wat dit voor mij betekent, leg ik in een latere column uit. Wat ik wel al kan zeggen is dat ik voor dit soort extreme inspanningen enkele maanden heel bewust gezond eet, beweeg en slaap. Dan volgen er 1 of 2 dagen met een extreem ongezonde inspanning, en daarna volgt het herstel met weer bewust gezond eten, bewegen en slapen. Mijn uiteindelijke gezond-ongezond balans is zo dus prima!”

Waarom loop je voor Stichting Zaadbalkanker?

“Ik loop deze keer voor de Stichting Zaadbalkanker om het checken van je kiwi’s meer bekendheid te geven. Want, behalve dat een vroege zelfcheck je overlevingskansen vergroot, kan het voorkomen dat je chemotherapie moet ondergaan. Ik ben daar geweest – dit wens ik niemand, het sloopt meer dan je lief is. Een andere reden is dat ik afgelopen columns heb geschreven over het mentale aspect van mijn herstel experiment en dat mijn eerste ultra trail – deze Marathon du Mont Blanc – de basis daarvoor heeft gelegd. Het voelt voor mij logisch om dit keer weer voor een goed doel te lopen. Ik hoop een mooi bedrag in te zamelen voor nog betere informatievoorziening en bewustwording van de zelfcheck bij (jonge) mannen. Daarvoor loop ik de bal uit mijn broek!”

Volg David op Instagram via #Davidlooptdebaluitzijnbroek of @stichtingzaadbalkanker

Clubkledingwinkel sponsort het shirt en de cap van David