Personal trainer Wesley is topfit wanneer hij een verharding in zijn bal voelt. “Maar een bezoekje aan de huisarts stelde ik nog uit. Dat iemand daaraan zou voelen, vond ik geen fijn idee. Na een tijdje begon de bal tijdens het sporten in de weg te zitten. Toen ik nog eens checkte, dacht ik: wordt mijn ene bal nou kleiner? Maar nee, de bal met de verharding werd juist groter. Dat was het moment waarop ik wist dat ik toch aan een doktersbezoek moest geloven.”
Stok achter de deur
“Ik stuurde eerst een online berichtje naar de huisarts. Dat was mijn stok achter de deur: nu kon ik niet meer níét gaan. Vanaf dat bericht ging alles heel snel. Op woensdag had ik een gesprek met de huisarts,die me doorverwees naar het ziekenhuis. Vrijdag kreeg ik een echo. De uitslag vertelden ze niet, maar ik werd wel doorgestuurd naar de uroloog. Daar moest ik direct bloed laten prikken. Eigenlijk krijg je pas na je operatie officieel te horen of het echt om zaadbalkanker gaat, maar in mijn geval was het al vrij duidelijk: het was kwaadaardig en mijn bal moest eruit.”
“Zelf stond ik er vrij nuchter in”
Het zwaarste gesprek
Er was weinig tijd om het nieuws te laten landen. “Ik belandde in een sneltrein van onderzoeken. Zaadcellen invriezen, CT-scans, bloedonderzoek. Ik werd direct doorgestuurd naar de uroloog. Dat gesprek vond ik het zwaarst. Toen kwam pas écht het besef dat ik kanker had. De uroloog had in korte tijd al enorm veel geregeld. Daaraan merkte ik dat het serieus was. Hij zei dat hij dit zelf ook nog nooit had meegemaakt, teelbalkanker aan beide kanten. Zo'n gesprek maakt wel impact. We bespraken dat ik de maandag erop onder het mes ging.”
Bevestigende uitslag
De uitslag was voor Wesley geen heel grote schok: “Ik had al wat gegoogeld, dus de diagnose voelde meer als een bevestiging. Mijn ouders en mijn vriendin hadden er wel moeite mee. Het woord ‘kanker’ heeft natuurlijk best een zware lading. Zelf stond ik er vrij nuchter in. Het zou wel goedkomen. Ik schoot al gauw in een doen-modus. Na de echo en het bloedprikken volgde een bezoek aan een ander ziekenhuis voor het invriezen van mijn zaad. Vervolgens moest ik een weekend wachten, maakten ze een CT-scan en toen lag ik al op de operatietafel.”
Snel herstel
“Via een snee in mijn lies werd de bal verwijderd. Ik had niet de keuze gekregen voor een siliconen bal, maar ik weet ook niet of ik dat had gedaan. De snee was groter dan ik had verwacht. Als personal trainer werk ik zelfstandig en ik had op woensdag, twee dagen na de operatie, alweer werkafspraken staan. Dat bleek iets te optimistisch. Zitten en opstaan deed nog te veel pijn. Op donderdag had ik een crematie, waar ik wel voorzichtig naartoe ben gegaan. En de maandag erop ben ik gewoon weer gaan werken. Dat ging prima!”
“Ik wilde niet te veel toegeven aan het ziek zijn”
Terug in beweging
Nog een week later pakt Wesley het sporten zelf weer op. “Krachttraining deed ik nog maar even niet, want ik moest nog opletten met het tillen van zware gewichten. Maar als je gewend bent zes keer per week te sporten, dan is plotseling helemaal niets doen best pittig. Mijn lijf miste de beweging en ik wilde ook niet te veel toegeven aan het ziek zijn. Dus ben ik gaan hardlopen en dat ging heel goed, al was de arts er bij mijn eerstvolgende controle niet heel blij mee. Hij zei: als het kan, dan kan het, maar eigenlijk mag het pas na zes weken. Dat ik vóór het hele ziektetraject zo veel sportte, heeft er denk ik aan bijgedragen dat ik zo’n korte hersteltijd had. Bovendien ken ik mijn lichaam goed, waardoor ik aanvoel wat ik beter wel en niet kan doen.”
Mysterieuze knobbel
Na de operatie brengt Wesley elke drie maanden een bezoek aan het ziekenhuis voor bloedonderzoek. “Die resultaten waren eigenlijk altijd goed. Twee weken voor mijn halfjaarlijkse controlescan voelde ik een knobbeltje in mijn lies. Geen veelvoorkomende plek voor een uitzaaiing van zaadbalkanker, die gewoonlijk in de buik of longen zit. Mijn scan werd twee weken vervroegd en er was inderdaad wat op te zien. Deartsen dachten eerst dat het een reactieve klier was, maar voor de zekerheid deden ze ook een punctie. En daaruit bleek dat het toch een uitzaaiing was. Hoe die in mijn lies kwam was een mysterie.”
Onduidelijkheid
“Omdat de uitzaaiing op zo'n gekke plek zat, volgde een PET-scan. Het kan zijn dat de kanker ergens anders zat en via een omweg in mijn lies terecht is gekomen. Een andere optie is dat mijn lymfesysteem anders loopt, doordat ik als baby een liesbreuk heb gehad. Echt duidelijkheid is er niet.”
“Ik ben allang blij dat ik gewoon alles heb kunnen doen”
Blijven leven
Wesley onderging achttien bestralingen. “En ik heb er helemaal geen last van gehad. Ik heb gewoon kunnen sporten, werken en leven. Het was alleen lastig dat ik elke dag naar het ziekenhuis moest. Mijn huid is wel een beetje verkleurd. Het werd eerst iets donkerder en later juist lichter. Nu lijkt de kleur langzaamaan te normaliseren. Er groeit geen haar meer, maar dat stoort me niet zo. Ik ben allang blij dat ik gewoon alles heb kunnen doen.”
Strengere controle
“Sinds de uitzaaiing in mijn lies sta ik strenger onder controle. Ik moet nu elke drie maanden een scan. Dat voelt moeilijker dan het begin van mijn ziektetraject. Het geeft op meer momenten een gevoel van onzekerheid. Ook aangezien artsen het verloop niet kunnen voorspellen. Toch functioneer ik verder prima. Ik heb er geen slapeloze nachten van.”
Vol werkgeheugen
Van bijwerkingen of late effecten heeft Wesley weinig last. “Soms voelt het alsof mijn werkgeheugen vol zit. Dan is een onverwacht telefoontje al te veel. Maar dat is het enige wat ik merk. En daar kan ik goed rekening mee houden door wat vaker rust in te plannen. Ook op mijn relatie had de zaadbalkanker weinig effect. Mijn vriendin was rond controle- en uitslagmomenten wel gespannen, net als mijn ouders. Niet gek natuurlijk. Het blijft voorlopig even spannend of er niet nog ergens iets opduikt.”
“Je leven hóéft niet altijd helemaal stil te staan als je kanker hebt”
Ultramarathon
“Mijn laatste scan was gelukkig goed. Veel opluchting gaf het nog niet, dus ik hoop dat de volgende ook positief is. Dat zal weer iets meer vertrouwen geven. Ik ben nu aan het trainen voor de ultramarathon in Texel eind maart. Vlak daarvoor heb ik nog een scan. We duimen dat die goed is, zodat ik gewoon lekker mee kan doen.”
Inspirerende boodschap
Wesley wil nog een laatste boodschap meegeven: “Ik heb veel onderzoek gedaan toen ik mijn diagnose kreeg, en zo ook veel ervaringsverhalen gelezen. Ik vond het belangrijk te laten zien dat het genezingstraject van zaadbalkanker óók soepel kan verlopen, zonder al te veel bijwerkingen of narigheden. Je leven hóéft niet altijd helemaal stil te staan als je kanker hebt. Luister naar je lijf, dan komt het goed.”